foto1
Kraków - Sukiennice
foto1
Lwów - Wzgórza Wuleckie
foto1
Kraków - widok Wawelu od strony Wisły
foto1
Lwów - widok z Kopca Unii Lubelskiej
foto1
Lwów - panorama
Aleksander Szumański, rocznik 1931. Urodzony we Lwowie. Ojciec docent medycyny zamordowany przez hitlerowców w akcji Nachtigall we Lwowie, matka filolog polski. Debiut wierszem w 1941 roku w Radiu Lwów. Ukończony Wydział Budownictwa Lądowego Politechniki Krakowskiej. Dyplom mgr inż. budownictwa lądowego. Dziennikarz, publicysta światowej prasy polonijnej, zatrudniony w chicagowskim "Kurierze Codziennym". Czytaj więcej

Aleksander Szumanski

Lwowianin czasowo mieszkający w Krakowie

W Salonie literackim "Jagiellonki" w dniu 7 lutego 2008 r. odbyła się promocja książki Tadeusza Zygmunta Bednarskiego "Krakowskim szlakiem rodu Bednarskich" połączona z uroczystością półwiecza pracy pisarskiej autora. Komentarz do tego znamienitego wydarzenia wygłosił niżej podpisany.
    

Czytaj więcej: Saga rodu Bednarskich

Gdy w kilkanaście dni po napadzie Hitlera na Polskę powstała słynna „Sonderaction Krakau”/ 6 listopada 1939 r. /, w czasie której aresztowano i w większości zadręczono i zamęczono w obozie koncentracyjnym profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego, Akademii Górniczo-Hutniczej i Poltechniki Krakowskiej, stało się oczywiste, iż wróg unicestwia intelektualną siłę narodu, aby pozbawić go jego przywództwa. Niedługo po „Sonderaction Krakau” hitlerowcy przy udziale ukraińskich nacjonalistów zorganizowali „Sonderaction Lemberg / 4 lipca 1941 r./, gdzie na Wzgórzach Wuleckich we Lwowie stracono 45 profesorów wyższych uczelni. Ci intelektualiści, którzy uniknęli śmierci z rąk zbrodniczego hitlerowsko-ukraińskiego batalionu SS-Gallizien „Nachtigall” we Lwowie byli wyszukiwani, aresztowani i ginęli z rąk siepaczy. Tak zginął mój ojciec Maurycy Marian Szumański docent medycyny na Uniwersytecie im. Jana Kazimierza we Lwowie, zadenuncjowany przez kapusia.
 

Czytaj więcej: Czerwonym Sybirem powiało znad Zarządu Głównego Związku Literatów Polskich

Akademia Szwedzka jest niezależną instytucją kulturalną. Powstała 5 kwietnia 1786 podczas uroczystości na giełdzie w Sztokholmie. Założona została przez króla Gustawa III w celu rozwijania szwedzkiego języka i szwedzkiej literatury.  Od 1901 roku Akademia Szwedzka przyznaje Literacką Nagrodę Nobla.  Akademii dano motto „Snille och smak” /Talent i Smak /. Akademia jest niezależna finansowo, posiada min. prawa autorskie do dzienników „Post-och Inrikas Tidningar”.  Akademia przyznaje również Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki, chemii i Pokojową Nagrodę Nobla.  Podczas ponad dwóch wieków istnienia Szwedzkiej Akademii jej losy zmieniały się.
 

Czytaj więcej: Upadek nagrody Nobla z hańbą domową i ubekami w tle

Aleksander Szumański (ur.12.XI.1931 we Lwowie – literat - poeta - prozaik, krytyk literacki, publicysta, dziennikarz światowej prasy polonijnej korespondent zagraniczny/USA/ akredytowany w Polsce. Ojciec docent medycyny na uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie zamordowany w 1941 przez hitlerowców w akcji Nachtigall we Lwowie, matka filolog polski - patriotyczny pedagog języka polskiego i historii Polski w lwowskich szkołach średnich do 1939 roku.

Debiut wierszem w 1941 roku w Radiu Lwów. Ukończony Wydział Budownictwa Lądowego Politechniki Krakowskiej. Dyplom mgr inż. budownictwa lądowego. Członek Związku Piłsudczyków – Oddział Małopolski, Członek Związku Literatów Polskich. Stały korespondent „Głosu Polskiego” Toronto - pisma Związku Narodowego Polskiego w Kanadzie, „Kuriera Codziennego” Chicago, „Kuriera Galicyjskiego” Stanisławów, „Lwowskich Spotkań” Lwów, „Naszej Polski” Warszawa. Uczestnik XIII, XIV, XV, XVI / lata 2005, 2006, 2007, 2008/ Światowego Forum Mediów Polonijnych. Uczestnik tourne po Ameryce Północnej w 2001 roku. Konferansjer Ogólnopolskiego Festiwalu Piosenki Lwowskiej i "Bałaku" Lwowskiego" Kraków 2008, 2009 r.

Czytaj więcej: Nieco o mnie...

PRAWDA O NOBLIŚCIE

 

Równocześnie z powstaniem „Solidarności”, w 1980 roku Czesław Miłosz otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury. Przyznanie temu poecie literackiej Nagrody Nobla przyjęte zostało radośnie w dobie narodowego sprzeciwu wobec komunistycznego reżimu, a Miłosz traktowany był jako symbol antyreżimowego buntu.

Owa radość z miłoszowego Nobla nie trwała zbyt długo, bowiem stopniowo zaczęły ukazywać się na rynku wydawniczym w kraju emigracyjne utwory tego poety, a ich treść wręcz zaszokowała polskiego czytelnika, gdyż prawie każda jego książka była brutalnym paszkwilem i złośliwą dyskwalifikacją polskiej kultury.

Okazało się, iż Miłosz nie jest jednym z nas, lecz wynarodowionym kosmopolitą, człowiekiem obcym, zewnętrznym i wręcz wrogim całemu naszemu dziedzictwu narodowemu, historycznemu i kulturowemu, a pasją jego twórczości literackiej stało się obrzucanie Polaków inwektywami, utworami pełnymi złowrogiego jadu – cykutą podawaną z cynizmem wszystkiemu co polskie.

Czytaj więcej: Prawda o nobliście